Eudes II van Blois

Mannelijk 990 - 1037  (47 jaar)


Persoonlijke informatie    |    Aantekeningen    |    Bronnen    |    Alles    |    PDF

  • Naam Eudes II van Blois  [1
    Geboren 990  Blois, , Centre, France Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats 
    Geslacht Mannelijk 
    titel Graaf  [2
    • van Blois en Champagne
    Overleden 15 nov 1037  Bar-le-Duc, Meuse, Lotharingen, Frankrijk Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats 
    Begraven Tours, , Centre, France Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats 
    Persoon-ID I1041526246  DoeVos
    Laatst gewijzigd op 17 jan 2019 

    Vader Graaf Odo I van Blois,   geb. ca. 950, Marmoutier, Bas-Rhin, Saverne, Frankrijk Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats,   ovl. 18 mrt 996, Marmoutier, Bas-Rhin, Saverne, Frankrijk Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats  (Leeftijd ~ 46 jaar) 
    Moeder Prinses Bertha van Bourgondië,   geb. ca. 967,   ovl. 16 sep 1010, Melun, Ile-De-France, Frankrijk Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats  (Leeftijd ~ 43 jaar) 
    Getrouwd 983 
    Gezins-ID F1166886435  Gezinsblad  |  Familiekaart

    Gezin Ermengard van Auvergne,   geb. ca. 992, Auvergne Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats,   ovl. 1 mrt 1040, Auvergne Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats  (Leeftijd ~ 48 jaar) 
    Getrouwd Type: civil  [2
    Kinderen 
     1. Thibaut III van Blois-Champagne,   geb. ca. 1012, Champagne, Dordogne, Aquitaine, Frankrijk Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats,   ovl. 29 sep 1089, Épernay, Marne, Epernay, Champagne-Ardennen, Frankrijk Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats  (Leeftijd ~ 77 jaar)
     2. Vrouwe Berthe van Blois, Vrouwe van Aumale,   geb. ca. 1005, Aumale, , Haute-Normandie, France Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats,   ovl. 11 apr 1085, Chartres, , Bretagne, France Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats  (Leeftijd ~ 80 jaar)
    Laatst gewijzigd op 14 aug 2007 
    Gezins-ID F1171788411  Gezinsblad  |  Familiekaart

  • Aantekeningen 
    • Ook: Eudes II de Blois-Champagne; "Le Chamenois", "Count Of Blois /Odo/", "Odo II", "Count of Blois"

      Graaf van Blois, Chartres, Chateaudun, Tours en Beauvais (1004) ter opvolging van zijn oudere broeder Theobald II. Hij ruilt Beauvais voor Sancerre in 1014 na 24 okt. Graaf van Champagne ter opvolging van zijn neef Stephanus II (Odo I, 1019) en daarmee tevens graaf van Troyes, Meaux, Provins en de abdij St. Menard te Soissons. Hij sticht in 1032 de abdij St. Martin te Epernay; hij is gesneuveld.

      comte de Blois (14de ,Eudes II, 1004-1037),
      comte de Champagne (5de ,Eudes I, 1019-1037),
      comte de Chartres (4de ,Eudes II, 1004-1037),
      comte de Troyes (16de ,Eudes I, 1019-1037),
      comte de Meaux (10de ,Eudes I, 1019-1037),
      comte de Beauvais (Eudes II),
      comte de Tours (9de ,Eudes II, 1004-1025),
      comte de Dunois (7de ,Eudes II, 1004-1037),
      seigneur de Sancerre (7de ,Eudes II, 995-1037),
      comte de Reims (9de ,Eudes II, 1004-1023)

      Odo II van Blois (ca. 983 - Commercy, 15 november 1037) was een van de machtigste feodale vorsten van Frankrijk. Hij was praktisch gesproken onafhankelijk van de koning van Frankrijk, probeerde koning van Bourgondië en Italië te worden, en voerde een eigen oorlog tegen keizer Koenraad II de Saliër.

      Na het overlijden van Odo's vader, Odo I van Blois, hertrouwde zijn moeder, Bertha van Bourgondië, met koning Robert II van Frankrijk. Daardoor werd Odo opgevoed aan het koninklijke hof, totdat Bertha en Robert onder druk van de paus moesten scheiden. In 1004 werd hij graaf van Blois, Chartres, Châteaudun, Provins, Reims en Tours, als opvolger van zijn kinderloos overleden broer. Toen zijn vrouw Mathilde jong overleed, kwam hij in conflict met haar vader, Richard II van Normandië, over de stad Dreux die zij als bruidsschat had gekregen. Door arbitrage van Robert kon Odo de stad behouden. Odo werd door Robert ook tot paltsgraaf benoemd.

      Fulco III van Anjou doodde in 1007 een vazal van Odo tijdens een jachtpartij, en ging in 1008 als boetedoening op een bedevaart naar het Heilige Land. Odo gebruikte deze gelegenheid om Fulco's bezittingen te plunderen en enkele van zijn kastelen te veroveren. In 1015 ruilde Odo Beauvais voor het beter gelegen Sancerre. Fulco had inmiddels een bondgenootschap gesloten met Robert en was daardoor in een positie zijn verliezen op Odo terug te veroveren. In 1016 vonden er gevechten plaats over het bezit van de stad Tours. Odo trok met een leger naar Montrichard om dat te veroveren maar werd onderweg overvallen door Fulco bij Pontlevoy. Odo leek de slag te winnen, en had Fulco zelfs gevangengenomen, toen hij werd aangevallen door Herbert I van Maine die Fulco te hulp kwam. Doordat Herbert uit het westen kwam, werd zijn komst door de ondergaande zon pas laat opgemerkt. Herbert wist de cavalerie van Odo op de vlucht te jagen en Fulco te bevrijden. Odo's voetvolk werd uitgemoord. Odo moest zijn veroveringen uit 1008 opgeven.

      In 1023 overleed Odo's neef Stefanus, en Odo erfde zijn graafschappen Troyes, Meaux en Châlons. Dat was zeer tegen de zin van Robert, die had geprobeerd om de erfenis aan de kroon te laten vervallen. Samen met keizer Hendrik II kon Robert de macht van Odo enigszins inperken. Ze dwongen hem het gezag over Reims over te dragen aan de aartsbisschop en Dreux op te geven aan de koning. Hendrik verwoestte enkele kastelen van Odo in Lotharingen. Ook zorgde Robert ervoor dat de Italiaanse adel zijn aanbod aan Odo om koning van Italië te worden, introk. Na de dood van Robert in 1031, streden zijn zoons Hendrik en Robert om de macht. Odo koos de kant van Robert en zijn moeder Constance van Arles. In ruil daarvoor verwierf hij het graafschap Sens en kon zo zijn bezittingen in Midden-Frankrijk en in Champagne met elkaar verbinden. Hij benoemde een partijganger tot aartsbisschop van Sens en wist een aanval van Hendrik en Fulco van Anjou op Sens af te slaan.

      In 1032 overleed Odo's oom Rudolf III van Bourgondië. Odo was zijn naaste bloedverwant maar Rudolf had zijn koninkrijk bij testament nagelaten aan keizer Koenraad II. Odo trok naar Bourgondië, veroverde Neuchâtel en werd ingehaald in Vienne. In Arles en Marseille werden oorkonden in zijn naam opgesteld. Het conflict breidde zich uit en er werden over en weer plundertochten uitgevoerd in Champagne en in Lotharingen. In 1034 wist Koenraad een verbond te vormen met koning Hendrik van Frankrijk en Humbert Withand en andere Italiaanse edelen. Toen ook de Bourgondische adel steeds meer de kant van Koenraad koos, moest Odo zijn aanspraken op Bourgondië opgeven.

      Het conflict met Koenraad was echter nog niet voorbij. In 1037 boden Italiaanse bisschoppen aan Odo de titel van koning van Italië aan, terwijl Koenraad toen de koning van Italië was. Deze poging mislukte echter toen Bertha van Este, de weduwe van Manfred II Olderik van Turijn, de samenzwering ontdekte en Koenraad waarschuwde. Odo besloot daarop naar Aken te trekken om Kerst in koninklijke stijl te kunnen vieren. Hij nam Bar-le-Duc in maar stootte op een leger van Gozelo I van Verdun en werd door hem verslagen. Odo werd op de vlucht gedood. Zijn lichaam was zo verminkt dat hij alleen kon worden geïdentificeerd aan de hand van een opvallende wrat. Hij werd begraven in de abdij van Marmoutiers in Tours.

      Odo was gehuwd met:
      Mathilde (? 1004), dochter van Richard II van Normandië
      Irmgard (ca. 990 - 10 maart 1040), dochter van Willem IV van Auvergne

      Odo en Irmgard kregen de volgende kinderen:
      Theobald III van Blois
      Stefanus II van Champagne
      Bertha (? 1085), in 1027 gehuwd met Alan III van Bretagne (996-1040) en in 1046 met Hugo IV van Maine (-1051).

      Overlijden
      Hij is begraven in Tours, Abbaye De Saint-Martin, Marmoutier
      Oorzaak: gesneuveld

  • Bronnen 
    1. [S3195] Geneanet, https://gw.geneanet.org/michiel55?lang=nl&pz=lucas&nz=benjamins&ocz=2&p=eudes+ii+graaf&n=van+blois+champagne (Betrouwbaarheid: 3).

    2. [S1165] Kareldegrote.nl.